شاخص های دینداری

شاخص های دینداری

1. توامان دانستن دنیا و آخرت

هیچ ناسازگاری میان آخرت گرایی و علاقه به دنیا وجود ندارد.

علاقه به دنیا از امور فطری و طبیعی انسان است . نمی توان آن را بد دانست آنچه مردود است دلبستگی به دنیا است.

2. قائل بودن به آمیختگی علم و دین :

بحث تعارض علم و دین بحثی کاملا غیر بومی ، وارداتی و ناسازگار با روح دین اسلام و تعالیم آن است. توجه به آیه تفقه توبه /122 علق/ 1-5 زمر /9

دینی که اصول خود را با تغفل و تفکر و تدبر و استدلال معرفی می کند نه با تقلید

اسلام نه عالم بی دین می خواهد نه جاهل دین دار.

لِیَتَفَقَهو فِی الدین == توبه 122

3-ملازمت دینداری با مسئولیت اجتماعی:

دین منهای مسئولیت دین منهای دین است.

من اصبح لایهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم رسول خدا (ص)

انسان دیندار خود را در برابر مسائل اجتماعی مسئول می بیند

4. توجه به انسانها از مسیر توجه به خداوند:

تمام اینها (آنچه در روی زمین است – هوا – دریا) تمام اینها مخلوق خداوند هستند.از نظر معیارهای اسلامی ، انسان کسی است که درد خداوند را داشته باشد و چون درد خدا را دارد درد انسانهای دیگر را هم دارد (مطهری) توجه به مخلوقات الهز از پرتو عشق به خالق و مبداء هستی است این یک نشانه انسان دیندار است.

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ فتح /29

کونو لِلظالم خَصما وَ لِلمَظلومِ عَونا امام علی (ع)